شیخ مقتول، شهاب الدین سهروردی و حکمت اشراق / غلامحسین رضانژاد (نوشین)

[ad_1]


شیخ مقتول، شهاب الدین سهروردی و حکمت اشراق / غلامحسین رضانژاد (نوشین)

|۱۴:۳۳,۱۳۹۶/۴/۱۷| بازدید :
16
بار

 

سرزمینی که ساکنانش، از نخستین پیشگامان فرهنگ و از تک تازان عرصۀ مدنیت، و بی هیچ تردید از نابغه ترین، هشیواران دهر بوده اند، به طور یقین دانشمندان و حکیمان و فلاسفه و هنروران بیشماری در دامن فیاض خود تربیت کرده، که خلال اوراق و رخنه کتابخانه های بزرگ جهان، از آثار آنان آکنده و مزین است.

لیکن از میان همۀ آنان، تا آنجا که مدارک اثبات می کند، چند حکیم بارع و مبدع نمایانند که به مثابۀ خورشید پر فروغ، چشم اعجاب جهانیان از دیدارشان خیره و به آثارشان نگران، و دل و جان دانش و بینش، از دراکه قوی و گیرایی کامل آنان پرتوان است.

چیستا، مهر 1360، شماره 2

 

دریافت مقاله

منبع: پرتال جامع علوم انسانی


اخبار مرتبط :

{{if CreateBy!=-1 }}

{{/if}}

{{if LikeIsActive==’True’ || DisLikeIsActive==’True’ }}

{{/if}}
{{if MultiLevelCommentIsActive==’True’ && ShowReplay==’True’ }}

{{/if}}

{{tmpl(Childs) ‘#MainCommentTemplate’}}

[ad_2]

لینک منبع

زمینه های سیاسی شکل گیری جریان رِدِه / محبوبه جودکی

[ad_1]


زمینه های سیاسی شکل گیری جریان رِدِه / محبوبه جودکی

|۱۴:۱,۱۳۹۶/۴/۱۴| بازدید :
17
بار

چکیده: نوشتار حاضر به بررسی پیدایش رده و گروههای مرتدی می پردازد که پس از استقرار نخستین حکومت مرکزی اسلامی پدید آمد و در این مقطع ارتداد اشکال مختلفی یافت؛ برخی ادعای پیامبری کردند،کسانی مخالف پرداخت زکات (مالیات) بودند و گروهی دیگر از دین برگشتند.

نوشتار حاضر این سؤال را مطرح می سازد که چرا این بحران بلا فاصله پس از ایجاد شرایط تثبیت حکومتی تازه رخ می دهد؟ نگارنده بر آن است که شرایط سیاسی شبه جزیره عربی و سنن و قواعد اجتماعی این سرزمین نقش مهمی در زمینه سازی پیدایش چنین بحرانی داشته است. نگارنده همچنین خاطر نشان می سازد که ابوبکر این بحران سیاسی را با استفاده از قواعد اجتماعی و سیاسی این ناحیه فرونشاند.

مطالعات تاریخ اسلام، سال اول، تابستان 1388، شماره 1

 

دریافت مقاله

منبع: پرتال جامع علوم انسانی


اخبار مرتبط :

{{if CreateBy!=-1 }}

{{/if}}

{{if LikeIsActive==’True’ || DisLikeIsActive==’True’ }}

{{/if}}
{{if MultiLevelCommentIsActive==’True’ && ShowReplay==’True’ }}

{{/if}}

{{tmpl(Childs) ‘#MainCommentTemplate’}}

[ad_2]

لینک منبع

دانش و آموزش در عصر پیامبر اسلام (ص) / نورالله کسایی

[ad_1]


دانش و آموزش در عصر پیامبر اسلام (ص) / نورالله کسایی

|۱۳:۵۶,۱۳۹۶/۴/۱۴| بازدید :
18
بار

چکیده: از جمله موضوعاتی که در بررسی سیره پیامبر(ص)کمتر مورد توجه قرار گرفته است،موضوع آموزش است. پیامبر اسلام(ص)علی رغم همه اشتغالاتش-که فقط یکی از آنها درگیری درتعداد بسیاری غزوه و سریه بود- طی ده سال اقامت در مدینه به آموزش اصحاب توجه ویژه ای مبذول نمود. به نحوی که با نگاهی عمیق می توان گفت این موضوع اصلی ترین دغدغه ی سیاسی اجتماعی ایشان ماحصل این دلمشغولی تربیت نسلی از شخصیتهای آموزش دیده و فرهیخته بود که تعداد آنها به هزاران می رسد.

این که پیامبر(ص)از چه روش هایی برای ایجاد انگیزه بهره جست و چگونه بستر لازم جهت هدایت اصحاب به سمت ارتقاء فکری و علمی را فراهم آورد، دغدغه اصلی این مقاله است.

مطالعات تاریخ اسلام، سال اول، تابستان 1388، شماره 1

 

دریافت مقاله

منبع: پرتال جامع علوم انسانی


اخبار مرتبط :

{{if CreateBy!=-1 }}

{{/if}}

{{if LikeIsActive==’True’ || DisLikeIsActive==’True’ }}

{{/if}}
{{if MultiLevelCommentIsActive==’True’ && ShowReplay==’True’ }}

{{/if}}

{{tmpl(Childs) ‘#MainCommentTemplate’}}

[ad_2]

لینک منبع

عصر و نسل از نگاه تاریخ / صادق آئینه وند

[ad_1]


عصر و نسل از نگاه تاریخ / صادق آئینه وند

|۱۳:۴۹,۱۳۹۶/۴/۱۴| بازدید :
19
بار

 

چکیده: این مقاله می خواهد با تعریفی جدید از عصر و نسل رابطه ی آن دو را بر اساس ملاحظه ی جدید تاریخی و مبتنی بر کارکرد جوهری هر یک روشن نماید.

اگر عصر را گذشته از قالبی برای تاریخ،به معنی عنصری طبیعی نیز به حساب آوریم؛ سببیّت، علل و معلولات در نگاه مورخ غایب نخواهد ماند. زیرا هر ترکیب تاریخی، متضّمن عناصری از زمان جغرافیایی، زمان اجتماعی و زمان فردی است . حاصل جمع این عناصر سه گانه با لحاظ زمان،تاریخ را در نزد مورخ می سازد.

مطالعات تاریخ اسلام، سال اول، تابستان 1388، شماره 1

 

دریافت مقاله

منبع: پرتال جامع علوم انسانی


اخبار مرتبط :

{{if CreateBy!=-1 }}

{{/if}}

{{if LikeIsActive==’True’ || DisLikeIsActive==’True’ }}

{{/if}}
{{if MultiLevelCommentIsActive==’True’ && ShowReplay==’True’ }}

{{/if}}

{{tmpl(Childs) ‘#MainCommentTemplate’}}

[ad_2]

لینک منبع

رنج از نگاه مولانا / ایرج شهبازی

[ad_1]


رنج از نگاه مولانا / ایرج شهبازی

|۱۳:۴۴,۱۳۹۶/۴/۱۴| بازدید :
20
بار

 

چکیده: تصور زندگی بدون رنج، تصوری است که عقلش نمی کند تصدیق؛ از این رو، مسأله رنج همواره برای انسان های اندیشمند مطرح بوده و هر کسی به نحوی آن را تبیین کرده است. مولوی نیز به ژرفی در این مسئله اندیشیده است. در این مقاله، نظرات مولوی درباره انواع رنج و آثار نیکوی ان بررسی شده است. او رنج ها را به دو گروه عمده تقسیم کرده است: رنج هایی که انسان، خود برای خویشتن فراهم می اورد و رنج هایی که خداوند مهربان، برای پرورش انسان، در نظر می گیرد. مولوی رنج های دسته اول را ناشی از خودخواهی و نادانی انسان می داند و آنها را مردود می شمارد، اما رنج های گروه دوم را می پذیرد، زیرا که آنها از لطف خفیّ خدا سرچشمه گرفته است و آثاری نیکو در زندگی آرمی دارد.

پژوهشنامه فرهنگ و ادب، سال سوم، بهار و تابستان 1386، شماره 4

 

دریافت مقاله

منبع: پرتال جامع علوم انسانی


اخبار مرتبط :

{{if CreateBy!=-1 }}

{{/if}}

{{if LikeIsActive==’True’ || DisLikeIsActive==’True’ }}

{{/if}}
{{if MultiLevelCommentIsActive==’True’ && ShowReplay==’True’ }}

{{/if}}

{{tmpl(Childs) ‘#MainCommentTemplate’}}

[ad_2]

لینک منبع

دانشگاه های کشور نیازمند اصلاحات ساختاری هستند

[ad_1]


دانشگاه های کشور نیازمند اصلاحات ساختاری هستند

|۱۳:۳۶,۱۳۹۶/۴/۱۴| بازدید :
23
بار

 

رییس دانشگاه صنعتی امیرکبیر گفت: دانشگاه ها و مراکز علمی کشور برای کسب رتبه های بالای جهانی، نیازمند اصلاحات ساختاری هستند.

سید احمد معتمدی روز چهارشنبه در گردهمایی معاونان اداری و مدیریت منابع دانشگاه ها افزود: دانشگاه امیرکبیر قدیمی ترین دانشگاه صنعتی کشور است که از سال 1336 اقدام به پذیریش دانشجو کرده است.

وی گفت: اکنون 13 تا 14 هزار دانشجو در این دانشگاه مشغول به تحصیل هستند و این رقم شناور به سبب این است که برخی در آستانه فارغ التحصیلی هستند.

رییس دانشگاه صنعتی امیرکبیر افزود: 55 درصد دانشجویان این دانشگاه تحصیلات تکمیلی دارند و با داشتن 16 دانشکده بیشترین تعداد در بین داشنگاه های صنعتی کشور با شمار می رویم.

وی ادامه داد: پیشتر 32 پژوهشکده داشتیم اما اکنون این رقم به 24 مورد کاهش یافته و دلیل اصلی آن هم این است که بودجه ها ثابت هستند و افزایش دانشکده ها مشکلات خاص خود را دارند.

معتمدی یادآور شد: خوشبختانه در برنامه راهبردی دانشگاه امیرکبیر که از سال 93 تجدید نظر شد، گام های مناسب و مطلوبی برداشته شده است.

وی تصریح کرد: به عنوان نمونه دانشگاه صنعتی امیرکبیر تا قبل از سال 93 در هیچ رتبه بندی معتبر دنیا دارای جایگاهی نبود اما اکنون خوشبختانه در رده بندی های معتبر بین المللی همچون تایمز، شانگهای و غیره حضور داریم و هر ساله رشد خوبی را سپری می کنیم.

رییس دانشگاه صنعتی امیرکبیر اظهار کرد: اکنون جزو دانشگاه های اول تا سوم کشور هستم و بر اساس برنامه ریزی های انجام شده، سعی داریم در برنامه راهبردی خود طی سال 1404 جزء 100 دانشگاه برتر دنیا و نسل سوم باشیم.

وی گفت: هر چند که کار سختی است اما ضرورت دارد که گام های مناسب را با برنامه ریزی علمی برای رسیدن به 100 دانشگاه برتر دنیا برداریم.

معتمدی افزود: اکنون اعتبار 10 دانشگاه اول دنیا بالای یک میلیارد دلار است اما اعتبار دانشگاه های امیرکبیر، علم و صنعت و غیره حدود 45 تا 55 میلیون دلار است.

وی ادامه داد: این اختلاف فاحش نشان می دهد که دانشگاه های کشور با چه هیزنه هایی با دنیا رقابت می کنند و به نظرم این مزیت و حسن است.

رییس دانشگاه صنعتی امیرکبیر یادآور شد: اگر انتقاد می شود که چرا جزو 100 دانشگاه برتر دنیا نیستیم باید گفت که چقدر سرمایه گذاری می شود.

وی تصریح کرد: همچنین بودجه ای 10 دانشگاه های برتر دنیا که از دولت می گیرند بین 7 تا 30 درصد است و این در حالیست که اتکای دانشگاه های کشور به بودجه دولتی است.

معتمدی گفت: باید با برنامه ریزی های علمی اقداماتی را انجام دهیم تا این اتکا به منابع و بودجه های دولتی را کاهش دهیم.

وی اظهار داشت: اگر می خواهیم جزوء 200 دانشگاه برتر دنیا باشیم، بطور قطع باید ساختارهای موجود را اصلاح کنیم و حتی اگر بودجه های دانشگاه ها را سه برابر هم کنیم باز هم نمی توانیم رتبه بالایی بدست آوریم.

معتمدی گفت: دانشگاه های کشور هنوز جزوء نسل های 1 و یا 2 هستند و برای ورود به نسل سوم، دانشگاه ها باید اصلاحات اساسی داشته باشند.

به گزارش خبرنگار ایرنا، همچنین در ادامه این نشست، معاون اداری، مالی و مدیریت منابع وزارت علوم، تحقیقات و فناوری افزود: معتقدم در حوزه های برنامه و بودجه، ظرفیت هایی وجود دارند که تا به حال از آنها غافل بوده ایم.

حسین عسکریان گفت: یکی از دلایلی که جدول ۱۴ از برنامه بودجه حذف شد، این بود که دانشگاه‌ها و آموزش عالی کشور، برنامه منسجمی برای این جدول نداشتند که با همکاری معاونت پژوهشی وزارت علوم، قرار است برنامه منسجمی برای این بودجه تدوین شود.

وی افزود: در سازمان برنامه و بودجه عزم بر احصای جدول ۱۴ است و امیدواریم که با تدوین برنامه منسجم بتوانیم بودجه این جدول را عملیاتی کنیم.

عسکریان با بیان اینکه سازمان برنامه و بودجه همکاری خوبی با وزارت علوم و آموزش عالی کشور داشته، یادآور شد: باید از طریق برنامه‌ریزی منسجم بتوانیم بودجه‌های لازم را برای آموزش عالی از سازمان برنامه و بودجه دریافت کنیم.

وی خاطرنشان کرد: بودجه دانشگاه‌ها و آموزش عالی کشور 8 هزار و 300 میلیارد تومان است که اگر بودجه مربوط به جدول ۱۴ به این میزان افزوده شود، بخش زیادی از مشکلات دانشگاه‌ها برطرف خواهد شد.

عسکریان در مورد بودجه پژوهشی دانشگاه‌ها نیز گفت: طبق بررسی‌های صورت گرفته، بیشتر دانشگاه‌ها ۱۰ تا ۱۵ درصد بودجه خود را به امر پژوهش اختصاص می‌دهند.

معاون اداری و مالی وزارت علوم درباره بودجه تعمیر و تجهیز دانشگاه‌ها گفت: قرار است بخشی از این بودجه به صورت نقد و ۵۰ درصد به صورت اوراق به دانشگاه‌ها ارائه شود.

وی تصریح کرد: امیدواریم طی ۱۰ روز آینده بخش نقدی مربوط به بودجه تعمیر و تجهیز به دانشگاه‌ها اختصاص یابد و بخش مربوط به اوراق و صکوک نیز بزودی ارائه خواهد شد.

معاون اداری و مالی وزارت علوم گفت: حدود ۲۴ درصد از بودجه سه ماهه اول سال ۹۶ به دانشگاه‌ها و آموزش عالی اختصاص یافته اما امیدواریم که تخصیص‌های هر سه ماه به صورت کامل انجام شود.

عسگریان در مورد بودجه لازم برای افزایش حقوق اعضای هیات علمی دانشگاه‌ها افزود: وزیر علوم با معاون اول رییس‌جمهوری در این زمینه جلسه‌ای داشته‌اند، بنابراین وزارت علوم در حال مذاکره برای اجرای این موضوع است.

وی خاطرنشان کرد: در بودجه سال ۹۶ موضوع افزایش حقوق اعضای هیات علمی دیده نشد اما در حال پیگیری هستیم که این رویه عملیاتی شود. این در حالیست که در بودجه سال ۹۷ موضوع افزایش حقوق اعضای هیأت علمی دیده خواهد شد.

معاون اداری و مالی وزارت علوم گفت: دولت بودجه‌ریزی بر مبنای عملکرد را آغاز کرده، بنابراین دانشگاه‌ها نیز باید برنامه‌های خود را در این زمینه ارائه کنند.

منبع: ایرنا

 


اخبار مرتبط :

[ad_2]

لینک منبع

تاریخ شفاهی سرابی از گذشته برای آیندگان نیست

[ad_1]


تاریخ شفاهی سرابی از گذشته برای آیندگان نیست

|۱۲:۱,۱۳۹۶/۴/۱۴| بازدید :
21
بار

 

 

مرتضی نورایی، استاد تاریخ دانشگاه اصفهان و نظریه‌پرداز تاریخ شفاهی گفت: مورخ تاریخ شفاهی از زیر ذره‌بین قرار گرفتن مورخان دیگر دور نیست و صحبت ما به عنوان یک پژوهشگر تاریخ شفاهی این است که سرمایه ملی را از بین نبریم، یعنی به عنوان مورخ و پژوهشگر تاریخ شفاهی گذشته سرابی نسازیم.

نشست «روش‌شناسی تاریخ شفاهی دفاع مقدس» با همکاری پژوهشکده اسناد کتابخانه ملی سه‌شنبه 13 تیرماه در سالن پرهام آرشیو ملی برگزار شد. دبیری این نشست را محسن کاظمی، دبیر انجمن تاریخ شفاهی ایران بر عهده داشت.

 

ایجاد رشته جدید در صورت انسداد علم

مرتضی نورایی گفت: وقتی دانشجوی تاریخ شفاهی پروپوزال ارائه می‌دهد و مقاله می‌نویسد و این پایان‌نامه یا مقاله رد می‌شود، باید گفت متراژ اندازه‌گیری و داوری تحقیقات تاریخ شفاهی خود تاریخ است. در حالی که پروپوزال را به یک جامعه‌شناس یا مورخ می‌دهند تا بررسی کند، در این میان نخست باید گفت همه اینها اهل فن هستند و در این شکی نیست اما در این میان نکته‌ای که وجود دارد، در تاریخ شفاهی فرد باید بداند، تاریخ شفاهی جزء تاریخ‌های مضاف است، یعنی یک صفت به آن اضافه می‌شود و مثلا تاریخ زنان، تاریخ اجتماعی و… را تشکیل می‌دهد.

وی بیان کرد: بنابراین تواریخ مضاف میان رشته‌ای هستند و ما نمی‌توانیم در تاریخ شفاهی به داوری تنها بر اساس دانش تاریخ بپردازیم. زیرا اگر چنین کاری را انجام دهیم، آنچه محصول ماست، تاریخ است و نه تاریخ شفاهی. برای روشن‌تر شدن ذهنتان باید بگویم در رشته تاریخ، درسی به عنوان فلسفه‌ تاریخ داریم، گاهی استادی از رشته فلسفه می‌آمد و از فلسفه می‌گفت و نه تاریخ، زمانی دیگر استادی از تاریخ می‌آمد و تاریخ فلسفه می‌گفت و نه فسلفه. برخی دروس نیز مانند جامعه‌شناسی تاریخی یا جغرافیای تاریخی نیز با همین مشکل مواجه بود. برای همین هر استادی روش و رویکرد خودش را در این دروس دنبال می‌کرد.

این پژوهشگر تاریخ شفاهی ادامه داد: در حالی که مبنای تحقیقات میان رشته‌ای این است که در دو رشته کنار هم، علم به حالت انسداد رسیده است و زمانی که علم به انسداد می‌رسد ناگزیر باید روش جدیدی ایجاد شود. از این رو برآیند دو علم ایجاد یک فرایند جدید می‌کند که نه این است و نه آن. بنابراین اگر مصاحبه‌گر در تاریخ شفاهی تنها روی تاریخ تمرکز کرد و به سمت روان‌شناسی نرفت، باید گفت که مورخ تاریخ شفاهی است. بنابراین از آنجا که تاریخ شفاهی جزو علوم مضاف است حواسمان باشد که روش خاص خودش را دارد و روش خاص خودش حداقل روش ایستگاهی نیست.

 

استرالیا سرآمد تاریخ شفاهی پرستاری جنگ

نورایی عنوان کرد: نکته دیگر این است که در زمان ارائه پروپوزال از دانشجو سوال می‌شود که منابع شما در ارائه پایان‌نامه در حیطه تاریخ شفاهی چیست؟ در پاسخ باید بگویید در منابع از نظام گلوله برفی استفاده می‌شود، برای مثال دانشجویی داشتم که تحقیقی درباره پرستاری جنگ را همراه من کار می‌کرد، در این تحقیق صحبت بر سر این بود، افرادی که لیسانس داشتند و با مدرک پرستاری به جبهه رفتند و کار پرستاری را انجام دادند، با این افراد درباره تجربه پرستاری در جنگ گفت‌وگو کنیم. اگرچه باید گفت که در حال حاضر استرالیا سرآمد تحقیق درباره پرستاری در جنگ است.

 وی افزود: دلیل پیشرفت استرالیا در تحقیقات تاریخ شفاهی پرستاری جنگ به این دلیل است که معتقدند وقتی نیرویی را با هزار لطایف‌الحیل به عرصه جنگ آوردیم با یک گلوله نباید به خارج از میدان جنگ فرستاده شود، باید بلافاصله بازسازی و در جبهه نگهداری شود. این فرایند میان مجروح شدن و دوباره به کار برگشتن بزرگ‌ترین دغدغه کسانی است که مدیریت جنگ را به عهده دارند.

 مولف کتاب «تاریخ شفاهی در ایران 1357 تا 1385» ادامه داد: زیرا آوردن نیروی مجرب در عرصه جنگ برای هر عملیاتی دشوار است. در تحقیق پرستاری در جنگ مجموعا سه نفر را می‌شناختیم که با مدرک به جبهه رفته بودند. تحقیق با این سه نفر آغاز شد و به تدریج این سه نفر افراد مختلفی را معرفی کردند که در گام نخست نمی‌شناختیم. بنابراین در نظام تحقیقی تاریخ شفاهی از یک یا دو نفر شروع می‌کنید و بعد به اشباع منبع می‌رسید.

 

پایان‌نامه تاریخ شفاهی با وضعیت خاص 

نورایی اظهار کرد: از این رو باید در هنگام ارائه پروپوزال به استادان تاریخ گفت که اگر قرار باشد در یک تحقیق تاریخ شفاهی در آغاز تمام داده‌ها را بدانیم که نیازی به تحقیق نیست و تحقیق تمام شده است. حال باید گفت این چه سوالی است که از دانشجو پرسیده می‌شود؟ وقتی در حوزه تاریخ شفاهی وارد نیستید نباید چنین پرسشی را مطرح کنید. باید توجه داشت که در تحقیق یا ارائه پروپوزال تاریخ شفاهی وضعیت خاص خودش را دارد.

وی افزود: در عین حال باید گفت تاریخ شفاهی پیچیدگی ندارد و شعار مورخان تاریخ شفاهی این است که فقط انجام بده. این انجام دادن دارای طبقاتی است از ساده‌ترین حالت تا پیچیده‌ترین حالت. اما باید به یک جمله از یکی از مورخان قرن چهارم اشاره کنم که وقتی مشغول نوشتن کتابی بود، از وی سوال شد که چه می کنی؟ گفت: «یک سخنان باطلی است که در حرف می‌چلانم و مطالب دروغی هم هست که با حرف تعریفشان می‌کنم.» از قرن چهارم تا کنون این جمله در تاریخ نشان می‌دهد آقا و خانم خواننده مطالبی که مورخان می‌گویند خیلی صحیح نیست و در آن دخل و تصرف صورت گرفته است.

عضو انجمن تاریخ شفاهی ایران ادامه داد: دغدغه ما در معرفی تاریخ شفاهی این است که وقتی قرار است 50 سال آینده مورد استناد قرار گیرد و براساس مستندات تاریخ شفاهی تاریخ نوشته شود، به نوعی سرمایه ملی آینده را از اکنون پی‌ریزی می‌کنیم آن وقت ممکن است یک دانشگاهی گفته باشد که 90 درصد تحقیقات تاریخ شفاهی در سال 96 انجام شده، دولتی و فرمایشی است و ممکن است که به دلایل خاصی انجام شده باشد.

 

تاریخ شفاهی سرابی از گذشته برای آیندگان نباشد

نورایی بیان کرد: بنابراین مورخ تاریخ شفاهی از زیر ذره‌بین قرار گرفتن مورخان دیگر دور نیست و صحبت ما به عنوان یک پژوهشگر تاریخ شفاهی این است که سرمایه ملی را از بین نبریم. چون این تحقیقات مورد قضاوت آیندگان قرار می‌گیرد. اگرچه باید توجه داشته باشید که تمام فشار بر تاریخ این است که گذشته را هر سیستمی در اختیار داشته باشد، به نوعی آینده را در اختیار دارد. چه بهتر که این گذشته عینی باشد، یعنی به عنوان مورخ و پژوهشگر تاریخ شفاهی گذشته سرابی نسازیم و در آن آب پر کنیم و دست مردم بدهیم و در آنچه کاشته‌ایم چیزی برای آینده نباشد.

 وی افزود: نگرانی ما به عنوان انجمن تاریخ شفاهی این است که با انبوهی از تولیداتی روبه‌رو هستیم که وقتی در فیلتر تجزیه و تحلیل قرار می‌گیرند، حداقل دو مثقال طلا در آن پیدا شود. به عبارتی تحقیقات ما که در آینده مورد قضاوت قرار می‌گیرد به شکلی باشد که به درستی بتواند بخشی از تاریخ را روشن کند. بنابراین نکته‌ای که مرا واداشت که دوباره بر روش‌شناسی تاریخ شفاهی تامل کنم که به اصطلاح روش‌شناسی معکوس به آن می‌گویند.

این نظریه‌پرداز تاریخ شفاهی ادامه داد: روش‌شناس معکوسی یعنی از یک جایی که ما به سنگلاخ بَربخوریم و ببینیم که کارآیی کار ما کمتر شده است به این ترتیب درصدد آسیب‌شناسی بربیاییم تا این آسیب‌شناسی ما را به روش‌ها و روش‌های بهتری برساند. اگر می‌بینید که تاریخ شفاهی داریم و تقریبا از نیمه دوم قرن بیستم تواریخ مضاف به شدت توسعه پیدا کرد به این دلیل است که خود تاریخ با بن‌بست روبه‌رو شده بود. وقتی تاریخ با بن‌بست روبه رو شد در صدد برآمد با جامعه‌شناسی، سیاست، مطالعات اقتصادی ارتباط پیدا کند تا دست به زایش بزند و پاسخگوی مسائل آینده باشد.

 

روش گلوله برفی گردآوری اطلاعات در تاریخ شفاهی

نورایی گفت: هر تاریخ مضافی مورد تحقیق قرار گرفته و روش تحقیق خودش را پیدا کرده است. خوشبختانه کتابی تالیف شده که تقریبا 15 مورد تواریخ مضاف را روش‌شناسی کرده و برای خودش روش خاصی دارد. ما نیز در تحقیق و جستجو متوجه شدیم که تاریخ شفاهی روش خاص خودش را دارد. در همین رابطه گردآوری اطلاعات از شیوه گلوله‌برفی استفاده می‌کند، اما در نظام  grand theory مورد تحقیق قرار می‌گیرد.

 وی افزود: گاهی پیکره تحقیق شما تاریخی است که از مستندات شفاهی برای تقویت آن بهره می‌گیرید. برای مثال وقتی تاریخ معاصر شهری را می‌نویسید که کتاب و اسناد وجود دارد، اما برخی از نقاط کور را با مصاحبه برطرف می‌کنید. این پیکره بر اساس روش متداول تاریخ کار می‌شود اما یک قسمت براساس روش مصاحبه است و باید طرح پرسش داشته باشید و هر کار دیگری که لازم است.

این استاد تاریخ دانشگاه اصفهان ادامه داد: اما یک زمان می‌بینید که کلا تحقیق براساس تاریخ شفاهی است، مانند تاریخ پرستاری جنگ که دانشگاه اصفهان انجام داده و کار بسیار خوبی است که به پیشنهاد دانشکده پرستاری انجام شده و نه از طرف گروه تاریخ. برای همین پیکره کار در این تحقیق تاریخ شفاهی است و در اینجا ما روش‌های خودمان را داریم و بر اساس همین نشان می‌دهد که در کدام قسمت باید از مصاحبه استفاده کنیم و مطالب به دست آمده نیز چگونه مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد.

 

مصاحبه‌های یکبار مصرف بسیار پرهزینه است

نورایی درباره انتقال کیفی اطلاعات تاریخ شفاهی به کمی بیان کرد: وقتی یک پروژه تاریخ شفاهی انجام می‌شود، شخص مصاحبه‌شونده مورد قرائت قرار می‌گیرد و به عبارتی از سوی مصاحبه‌گر نویسنده می‌شود تا محتوای آن در آرشیو گذاشته شود و از سوی مورخ دیگری مورد تحقیق و پژوهش قرار گیرد. بنابراین ممکن است این کیفیت از سوی یک ضلع دیگر تبدیل به کمیت شود. به همین دلیل مورخان شفاهی اصرار دارند که در سطح عمومی آرشیوهای ملی داشته باشیم. زیرا مصاحبه‌های یکبار مصرف بسیار پرهزینه است و بنابراین باید مصاحبه‌هایی صورت بگیرد که آرشیو شود و پژوهشگران بتوانند در صورت نیاز به آنها مراجعه کنند تا از هزینه‌های غیرضروری اجتناب شود.  

وی افزود: نکته دیگری که باید به آن اشاره کرد، برخی معتقدند که داده‌های تاریخ شفاهی از ابتدا تاریخ به دنیا می‌آیند و نه سند. در شرح این سخن باید گفت که هر وقت پژوهشگر و محقق به سند رجوع کند، می‌تواند هر آنچه می‌خواهد از آن استخراج کند اما آنچه که در مصاحبه تولید شده تاریخ است و نه سند. بنابراین ما می‌گوییم شواهد شفاهی و نه منابع شفاهی. از این رو منابع شفاهی نداریم و آنچه از تاریخ شفاهی زاده شده، خود قرائت شده است. پس همان وقتی که فرد خودش را در زمان مصاحبه تعریف می‌کند، یک تولید کیفی کرده داده است. حال وقتی این تولید کیفی را در جریان تجربه عمومی و اجتماعی قرار می‌دهیم، کدهایی است که به نمادهای کمی تبدیل می‌شود. نمادهای کمی به منزله این است که آن را مفهوم‌سازی کنیم و به افراد بفهمانیم.

منبع: ایبنا


اخبار مرتبط :

[ad_2]

لینک منبع

گفت‌وگو با سید صادق سجادی به مناسبت روز قلم

[ad_1]


گفت‌وگو با سید صادق سجادی به مناسبت روز قلم

|۱۱:۵۲,۱۳۹۶/۴/۱۴| بازدید :
32
بار

 

هیجانات بر فکر و تحقیق در جامعه ما می‌چربد

 روز قلم که به میان می‌آید، یاد نویسندگان، شاعران و پژوهشگرانی می‌افتیم که با قلمشان از آزادی، وطن، تاریخ و رنج مردم نوشتند. رنجی که با قلم منعکس شد و جامعه را برای رفع آن فراخواند. روز قلم که به میان می‌آید یاد اثری می‌افتیم که سال‌های سال در انتظار مجوز ماند و بعد هم سر از بساط‌های لب خیابان درآورد. بنابراین باید گفت با وجود اختصاص روز قلم هنوز در ایران اهالی قلم با مشکلات بسیاری دست و پنجه نرم می‌کنند و به آرزوی فردایی بهتر از پا ننشسته‌اند. به مناسبت روز قلم با دکتر سیدصادق سجادی، معاون پژوهشی و فرهنگی مرکز دایره‌المعارف بزرگ اسلامی، عضو و دبیر شورای عالی علمی و مدیر بخش تاریخ این مرکز گفت‌وگو کردیم. وی فعالیت پژوهشی خود را بر پاره‌ای از جلوه‌های تمدن اسلامی متمرکز کرده است.

*****

آیه «نون و القلم و مایسطرون»برای شما که دست به قلم دارید، تداعی چه چیزی است؟

یقینا معتقدم که عالی‌ترین وجه بیان آزادی قلم است که خداوند بدان سوگند خورده است. البته آزادی قلم به‌طور مطلق، در جوامعی که سطح دانش عمومی نازل است و سطح اطلاعات تخصصی و دانشگاهی-لااقل در علوم انسانی و مخصوصا تاریخ و ادبیات و مانند آنها، ابدا مطلوب نیست و اشخاص یاد نگرفته‌اند که مستند و دقیق بنویسند و بگویند؛ هنوز هیجانات خلق‌الساعه زودگذر در گفتار و نوشتار، بر فکر و تحقیق می‌چربد و هرکس به خود اجازه می‌دهد در هر زمینه‌ای اظهارنظر کند و حتی خود را صاحب نظر بداند، به هرج و مرج فرهنگی می‌انجامد.

 

با چه دیدگاهی به تاریخ می‌نگرید و اصولا چرا از تاریخ می‌نویسید؟

نگاه من به تاریخ و حوادث تاریخی بطور عمده و البته اجمالا واقع‌گرایانه است و می‌کوشم آنچه را که اتفاق افتاده است از لابه‌لای متون تاریخی، ادبی، کلامی، هنری و… بیرون بکشم و با توجه به اوضاع و احوال اجتماعی و سیاسی و فرهنگی دوران وقوع تحلیل کنم. بی‌اطلاعی از منابع و اهمیت آنها، بی‌اطلاعی از عقاید مورخ، بی‌اطلاعی از ظروف و شرایط فرهنگی و سیاسی و اجتماعی که مورخ در آن می‌زیسته یا حادثه در آن شرایط به وقوع پیوسته است و ده‌ها نکته مانند آن، یعنی به‌طور خلاصه استقراء ناقص و تحلیل تاریخ بدون توجه به شرایط زمان که متأسفانه حالا بسیار رایج است، به جریان تحقیق تاریخی در ایران بسیار زیان رسانده و انبوهی اطلاعات غلط یا غالبا غلط از همین راه در آثاری که در دهه‌های اخیر منتشر شده است، حتی در کتاب‌های درسی راه یافته است.

نشر قسمتی از این اطلاعات و تحلیل‌های غلط عمدی است و قسمتی منبعث از نادانی یا کم‌دانی مدعیان تاریخ‌دانی و تاریخ‌نگاری است. کوشش برای استخراج و عرضه تاریخ مستند و دقیق ایران و اسلام، گرچه در بسیاری موارد ممتنع به نظر می‌رسد، وظیفه هر محققی است که با تاریخ ایران و اسلام خو گرفته‌اند و تاریخ را مهم‌ترین عامل شناخت پیشینه اقوام و مهم‌ترین زمینه برای اتخاذ و تبیین سیاست‌های جاری و آینده می‌داند.

 

تالیفات شما چه ارزشی برایتان دارند؟ آیا درست است که یک مولف به تالیفاتش چون فرزندش می‌نگرد؟

معلوم است که نوشته‌های هرکس برای خودش مهم است. من نیز از این قاعده مستثنی نیستم؛ با این تفاوت که همواره نوشته‌های خود را تکمیل می‌کنم یا به تحلیل‌های جدید دست می‌یابم و نظرم نسبت به فلان حادثه تاریخی یا جریان سیاسی و فرهنگی تکامل می‌یابد. بارها اتفاق افتاده است که چندی پس از چاپ مقاله‌ای، آن‌را تکمیل کرده یا به نتایج دیگری دست یافته و آنها را باز منتشر کرده‌ام. درباره بعضی از کتاب‌هایم نیز همین معنی صادق است. چنانکه ابواب و فصولی را در تاریخ جامع ایران نوشته‌ام و بعضی از آن‌ها محصول بیش از سی سال تحقیق و تفحص است و اکنون در دست ویرایش و تکمیل است. به دلیل همین مسائل است که گفته می‌شود، آثار مکتوب همچون فرزند نویسنده است که باید همواره متوجه تربیت و ارشاد او، و در این مورد، تحقیق بیشتر و تکمیل آن، باشد.

 

آیا تا به امروز که درباره تاریخ قلم زدید، توانستید که نگاه و نظری نو را در این باره منعکس کنید؟

بسیاری از آثار بنده، مثلا دیوانسالاری ایرانی، تاریخ آل‌بویه، تاریخ‌نگاری، تاریخ برمکیان مشتمل بر بسیاری نکته‌های نوست. به علاوه در تاریخ‌نگاری روشی مخصوص دارم که در بعضی سخنرانی‌ها و نوشته‌ها و درس‌هایم آن‌را توضیح داده‌ام و اینجا جای آن تفصیل‌ها نیست. بطور کلی معتقدم که مهم‌ترین ادوار تاریخ ایران و اسلام باید دوباره مورد تحقیق قرار گیرد. متأسفانه تاریخ ما تا حد زیادی عمدا یا سهوا تحریف شده است. در موارد متعدد در سراسر تاریخ ایران و اسلام آنچه رایج است، با آنچه بر اساس معتبرترین و مهم‌ترین منابع ما اتفاق افتاده، به‌کلی مخالف است.

 

با توجه به اینکه شما از داوران کتاب سال بودید به نظرتان در دوره چهار ساله دولت تدبیر و امید تا چه اندازه تالیفات تاریخی از سانسور در امان بوده است؟

 درباره سانسور چیزی نمی‌دانم، زیرا بدیهی است که آنچه منتشر می‌شود، همواره با آن چیزی نیست که توسط نویسنده یا ناشر به وزارت ارشاد اسلامی داده شده است؛ یعنی نمی‌دانم عینا همان است یا تغییری کرده است اما می‌توان گفت که در روند تحقیقات تاریخی در ایران نسبت به دهه‌های پیش تفاوتی دیده نمی‌شود. اثر تحقیقی قابل توجه، اعم از تألیف و ترجمه، به ندرت منتشر می‌شود. یکی از مشکلات تألیف و تصنیف در ایران، فقدان یک برنامه یا دیدگاه جامع فرهنگی در دستگاه‌های ذیربط است. یعنی به جای دیدگاه جامع، متولیان بررسی آثار فرهنگی بر حسب اطلاعات و عقاید برداشت‌های خود عمل می‌کنند.

منبع: ایبنا


اخبار مرتبط :

[ad_2]

لینک منبع

مهمترین ویژگی‌ها و اهمیت کتاب شریف الغدیر در گفت و گو با حسن انصاری

[ad_1]


مهمترین ویژگی‌ها و اهمیت کتاب شریف الغدیر در گفت و گو با حسن انصاری

|۱۱:۱۷,۱۳۹۶/۴/۱۴| بازدید :
14
بار

 

 

پیش و پس از الغدیر کتابهای دیگری دربارۀ امامت بوده‌اند و خواهند بود. دربارۀ کتابهای آینده فعلاً سخنی نداریم. ولی کتابهای گذشته، امامت را عمدتاً در بستر حدیثی یا کلامی یا تلفیقی از این دو رویکرد بررسی کرده بودند. انصافاً در نوع خود شاهکارهایی آفریدند. کارهایی مثل: ضیاء العالمین (مولی ابوالحسن شریف عاملی)، احقاق الحق (شهید قاضی نورالله شوشتری)، دلائل الصدق (شیخ محمدحسن مظفر)، المراجعات (سید شرف‌الدین عاملی)، تعلیقات احقاق الحق (آیة الله مرعشی)، عبقات الانوار (میر حامد حسین هندی)، غایة المرام (سید هاشم بحرانی) فقط نمونه‌هایی از این مجموعه‌اند که هر یک در نوع خود شاهکاری است و گفتارهایی می‌طلبد. اما ابتکار الغدیر، پیگیری امامت در بستر ادبیات عرب است (اعم از شاعران شیعه امامی و زیدی و سنی با مذاهب مختلف و مسیحی و …) که البته با مباحث علمی حدیثی و تاریخی و کلامی و فقهی و کتابشناسی و تراجم نگاری درآمیخته و منظومه‌ای زیبا و ابتکاری تحویل داده است.

*****

در مورد زحماتی که نویسنده برای مستندکردن مطالب خویش تحمل کرده است توضیح بفرمایید.

پژوهشگر امروزی که در دنیای انفجار اطلاعات و فضای دسترسی باز به همه گونه منابع با راهیابی آسان به کتابهای خطی و چاپی شرق و غرب عالم زندگی می‌کند، باید به مدد مطالعات تاریخی و نشستن پای صحبت‌های پیرمردان وادی تحقیق تا حدی خود را به دنیایی ببرد که:

یک. بیشتر منابعی که امروز چاپ شده و حتی الکترونیک در دسترس است، آن زمان خطی بود و فهرست‌های نسخه‌های خطی به این صورت در اختیار نبود، یعنی نه تنها اصل کتاب در اختیار نبود، که خبر آن را فقط معدودی از محققان داشتند.

دو. کتابخانه‌های عمومی به معنای فعلی چندان زیاد نبود و شمار زیادی از منابع مهم در تملک افراد و خاندانها بود با دشواری‌های دستیابی به آنها که در ضمن خاطرات گذشتگان می‌شنویم و گاهی به قدری سخت می‌نماید که باور آن مشکل می‌آید.

سه. امروز کمتر محقق مستقلی می‌توان یافت که وابسته به یک مرکز یا دانشگاه یا حوزه علمیه‌ای نباشد، بلکه کمتر پژوهشی بدون چنین حمایتی قابل تصور است. حال بنگرید به تنی تنها که خود یک امت بود. با آن همه سفرهای تحقیقی و تبلیغی و …

چهار. امروز در مورد پژوهش می‌گویند: یا جمعی است یا اگر فردی است، به تنزل و سطحی گرایی سقوط کرده است. اما در مورد الغدیر چنین نیست: هم یک‌تنه انجام شده و هم ژرفایی مباحث آن پس از گذشت چند دهه هنوز قابل توجه است.

پنج. بیشتر تحقیقات مبتنی بر نقل قول از منابعی است که محقق می‌آورد بدون اینکه به حواشی آن توجه کند. مثلاً گاهی نویسنده‌ای مطلبی در جلد دوم کتابش می‌آورد، ولی در جلد پنجم کتابش آن را ضعیف می‌داند. وظیفۀ محقق امروز این است که به چنین حواشی توجه کند. فرزند دانشمند علامه امینی از قول پدر بزرگوارش برایم نقل کرد که تا زمانی که تمام یک دورۀ کتاب را نمی‌خواند (گاه تا بیست مجلد) یک جمله از آن نقل نمی‌کرد. این اهتمام و عمیق نگری را مقایسه کنید با نقلهای سطحی زنجیره‌ای از سایتها بدون دقت به اینکه مطلب نقل‌شده درست است یا نه. همین پدیده که یکی از عوامل کرامت سازی برای برخی شخصیت‌ها شده است.

 

چه عاملی سبب شد تا علامه امینی به نوشتن این اثر روی بیاورد آیا قبل از آن کاری در مورد امامت صورت نگرفته بود؟

صائب می‌گوید:

یک عمر می‌توان سخن از زلف یار گفتدر بند آن مباش که مضمون نمانده است.

 

امامت رکن اصلی حیات دینی و دنیایی انسان است. بنیانی فراتر از هر فرقه و دین و گرایش و رویکرد، که مبنای حیات طیبه به شمار است. لذا رویکردهای ابتکاری زیادی در آن راه دارد.

در پاسخ به سؤال اول گفتم که رویکرد ادبی به موضوع غدیر، ابتکار اصلی علامه امینی بود، رویکردی که هنوز جای آن در پژوهش‌های امامتی کمتر دیده می‌شود.

 

وظیفه امروز محققان حوزه در تبیین و آگاهی بخشی به مقوله امامت و نحوه تعامل با آثاری مانند الغدیر چیست؟

متأسفانه فضای امروز حوزه و دانشگاه، به شدت درس محور است یعنی به جای اینکه پژوهش همراه با آموزش به عنوان دو بال ترقی علمی و دینی مطرح باشد، فقط مبتنی بر درس‌های رایج است. در حالی که امامت رکن استوار دین است. محدث نوری در یکی از نامه‌های خود به میر حامد حسین صاحب عبقات الانوار می‌نویسد که اگر اشتغال من به کتاب مهم مستدرک الوسائل نمی‌بود، حق آن بود که من تمام وقت و امکانات خود را برای کمک به کار تو باید به کار می‌گرفتم زیرا مهمترین رکن دین همین بحث امامت است. این نکتۀ مغفول، همان است که امام رضا علیه السلام در خطبۀ جاودانۀ امامت می‌فرماید: «إنّ الإمامة اُسّ الإسلام النّامی و فرعه السامی». البته ما متأسفانه اهمیت مطلبی را درک نمی‌کنیم مگر هجومی بر آن ببینیم. در بررسی‌های تاریخی می‌بینیم که مثلاً پژوهش و نگارش مستقل دربارۀ حجاب، از زمانی آغاز شد که هجوم فرهنگ رضاخانی در برابر حجاب، این فرع فقهی را زیر سؤال برد. به عبارت دیگر، نداشتن فرهنگ آینده نگری سبب می‌شود که فردا را نبینیم و به سؤالهای مقدّر آینده نیندیشیم. البته آثاری همانند آنچه در جواب سؤال اول ذکر شد، از این حکم مستثنی است. به هر حال، پژوهش دربارۀ امامت نباید منحصر به رفع شبهه یا پاسخ‌های موردی باشد. خوشبختانه در سالهای اخیر با تأسیس بنیاد امامت و پیگیری این مهم در چند عرصۀ همزمان (آموزش، پژوهش، تربیت، ترویج و …) تا حدّی در پر کردن این خلأ کوشیده است، ولی هنوز جای کارهای جدی‌تری هست.

 

قدری در مورد شخصیت علامه توضیح بفرمایید.

در مورد شخصیت علامه امینی کارهای جدی اندک و کارهای سطحی فراوانی انجام شده است. آثار اساتیدی همچون محمدرضا حکیمی و علی ابوالحسنی و سید محمد صادق بحرالعلوم در شمار کارهای گروه اول است که با احساس مسئولیت نوشته شده است. البته چهار فرزند علامه امینی که خوشبختانه همه دانشور و ولایی و ادامه دهندۀ راه پدر هستند (چه مرحوم شیخ رضا و مرحوم شیخ هادی و چه شیخ احمد و دکتر محمد) همه در یک مطلب متفق‌اند. و آن اینکه می‌گویند: از امینی کمتر بگویید، و بیشتر از آن از راهی بگویید که امینی خود را فدای آن کرد. این عامل و عوامل دیگر سبب شده که کمتر دربارۀ شخصیت علامه امینی و جنبه‌های گوناگون آن سخن گفته شود.

به مقتضای اینکه این مصاحبۀ مکتوب در خبرگزاری قرآنی منتشر می‌شود، به جنبه‌های قرآن‌پژوهی علامه امینی اشاره می‌شود. در این راستا، اشاره می‌شود به کتاب «المقاصد العلیة فی المطالب السنیة» که علامه امینی در سالهای اقامت تبریز و اوائل ورود نجف نوشته است، زمانی که نگارش الغدیر را تازه آغاز کرده بود. این کتاب، شامل چهار رساله تفسیری است در تفسیر چهار آیه قرآنی. از این کتاب ارزشمند، تنها یک نسخه بر جای مانده بود که در اختیار یکی از شاگردان و دستیاران علامه امینی یعنی محقق کتابشناس مرحوم سید عبدالعزیز طباطبایی یزدی باقی مانده بود، در حالی که کمتر کسی از آن خبر داشت. فرزند محقق طباطبایی جناب دکتر سید محمد طباطبایی آن را تحقیق کرده و به سال ۱۳۹۲ منتشر کرد. ترجمه فارسی این کتاب توسط بانوی فاضل دختر محقق طباطبایی انجام شده و ویرایش آن رو به اتمام است که در دست نشر است.

یکی از مباحث مهم این کتاب، بحث مهم عالم ذر است که علامه امینی مبتنی بر آیه ۱۷۲ سوره اعراف و حدود صد و پنجاه حدیث معتبر و مباحث تفسیری ارزشمند، به بررسی و نقد دیدگاههای تفسیری مفسران قدیم و جدید مانند سید مرتضی و شیخ مفید و طبرسی پرداخته است.

همزمان با نشر این کتاب، جلسه رونمایی مفیدی در قم برگزار شد و همزمان با آن مجموعه مقالات «امین شریعت» منتشر شد، چنانکه پس از آن نیز شماره ۳۸ فصلنامه سفینه ویژه علامه امینی به بازار آمد. در هر دو منبع، مقالات مفیدی درباره علامه امینی و آثارش به ویژه کتاب المقاصد العلیه نوشته شده که اهل تحقیق می‌توانند به آن رجوع کنند.

به هر حال در حدیث شریف این مضمون آمده که معلم، در حکم پدر است و انسان باید در برابر او مانند پدر انجام وظیفه کند. امیدواریم این انجام وظیفه، اولاً منحصر به افراد خاصی نماند، و ثانیاً به ایام مناسبتی و سالگرد و مانند آنها محدود نشود.

منبع: حلقه کاتبان – بررسی های تاریخی


اخبار مرتبط :

[ad_2]

لینک منبع

روش دکتر معین در تصحیح متون فارسی / سید محمد حسینی

[ad_1]


روش دکتر معین در تصحیح متون فارسی / سید محمد حسینی

|۱۲:۱۲,۱۳۹۶/۴/۱۳| بازدید :
22
بار

 

چکیده: روش تصحیح متون فارسی و چاپ نسخه هایی پالوده و نزدیک به متن اصلی در ایران مدیون کوشش ها و تیزبینی کسانی چون علامه دهخدا، علامه قزوینی و دکتر محمد معین است. از آنجا که اصل  روش تصحیح بر پایه ی دقت  علمی و امانتداری نهاده شده است، در این مقاله سعی شده فعالیت ها و آثار تصحیحی استاد معین با استناد به منابع و مآخذ برای اهل تحقیق و دانش دوستان به خصوص دانشجویان ادبیات فارسی معرفی شود، لذا سعی شدبا استناد به وصیت نیما یوشیج که خود، اصولاً در سنخ دیگری از اندیشه ی شاعرانه و بیان شاعرانه فعالیت داشت و نیز اعتماد او به صداقت علمی و امانت داری استاد معین، باب این مقاله گشوده شود. که این، خود نکته ای در خور توجه است.

زبان و ادب پارسی (زبان و ادب سابق)، پاییز 1379، شماره 13

 

دریافت مقاله

منبع: پرتال جامع علوم انسانی


اخبار مرتبط :

{{if CreateBy!=-1 }}

{{/if}}

{{if LikeIsActive==’True’ || DisLikeIsActive==’True’ }}

{{/if}}
{{if MultiLevelCommentIsActive==’True’ && ShowReplay==’True’ }}

{{/if}}

{{tmpl(Childs) ‘#MainCommentTemplate’}}

[ad_2]

لینک منبع